جز آن‌كه رواق پايين پا ساده و عارى از تزيين ، و رواق بالاسر با نقش و نگار گچ برى رنگ‌آميزى شده در سقف و كتيبه‌اى نو در كمربند بنا مزين است كه اين كتيبه - مشتمل بر ابياتى چند - در همين سال جارى افزوده شده است . به موازات ايوان شمالى - كه با افزوده شدن تالار پشاپيش آن به صورت « دار الحفاظ » ( در آستانه‌هاى مشابه ) درآمده است - در دو زاويهء شمال غربى و شمال‌شرقى بقعهء متبرك ، دو بقعهء كوچك است به شكل دار السياده و دار التوليه ، كه بقعهء شمال شرقى با چهار بدنهء گچ‌برى ظريف و زيبا و مشبك‌هاى ارسى چوبى ، و بقعهء شمال غربى - كه آرامگاه خانوادگى متوليان پيشين مزار و گويا همان « مقبرهء مير فغفور » ياد شده در خلد برين است - با تزيينات نقش و نگار رنگ آميزى شدهء زرين در بدنه و سقف و كتيبه‌اى در كمربندى بنا مزين است . قسمت پيشاپيش اين دو بقعهء از ايوان نيز با مقرنس‌كارى آراسته شده است . بناى بقعه از آثار قرن دهم است . در چهار سوى بقعه شاه‌نشين‌هايى است كه از هريك درى به ايوان يا رواقى گشوده مىشود . در ورود بقعه از ايوان شمالى از نفائس فن منبت‌كارى دورهء صفوى است و در ورود جنوبى نيز قديم است . از ارهء بقعه كاشى خشتى و بدنه آينه‌كارى و در بالا گرداگرد كتيبه‌اى است كمر بندى به خط ثلث طلايى . در سردر درگاه ورود شمالى - از داخل - نيز دو بيت در يك سطر به خط كتيبه و از همان تاريخ نوشته شده است . ضريح سيمين مزار در ميان بقعه قرار گرفته و صندوق منبت مرقد شريف در وسط آن قرار دارد . * * * طرح كلى ابنيهء مزار شاهزاده حسين بدين‌گونه است كه گذشت . در كتاب مينودر وصفى دقيق‌تر و تفصيلىتر از ابنيهء آستانه هست كه نقل آن به عين عبارات